PB Werkgeversorganisaties: sputterende motor van de welvaart

Werkgeversorganisaties: sputterende motor van de welvaart

Het ABVV stelt dat het pamflet van de werkgeversorganisaties geenszins een basis vormt voor een ernstige discussie over een eco-solidaire relance en de omslag naar een duurzame en innovatieve economie, waar ons land behoeft aan heeft.

Het pamflet vertrekt niet alleen van foute cijfers  over de loonkostenafwijking (11,00%) met de buurlanden. Het verslag van de CRB, dat de werkgevers mee onderschreven, geeft een totaal ander cijfer (3,6%) en laat overigens toe om de juiste weerslag van de belangrijke fiscale loonsubsidies op de productiekosten te berekenen. Op basis van die oefening blijkt dat de loonafwijking met de buurlanden nagenoeg volledig is weggewerkt.

Er stellen zich wel bijzonder grote problemen als we kijken naar de indicatoren van het structureel concurrentievermogen. Zowel de productmix als de geografische spreiding van de export vertoont grote zwakheden en de meeste indicatoren die de innovatiecapaciteit van onze economie meten, wijzen op slechtere resultaten dan de beter presterende landen (O&O, aandeel nieuwe producten in de omzet, vormingsinspanningen…..).

Het pamflet bevat ook een onaanvaardbare en onbegrijpelijke aanval op een aantal beschermingsmechanismen die belet hebben dat België nog dieper wegzonk in de recessie: de automatische koppeling van lonen en uitkeringen aan de index, de parameters die de koppeling van de sociale uitkeringen aan de welvaart regelen.

Ook de dreiging van de werkgevers  om bij de komende interprofessionele onderhandelingen geen gesprek te willen aangaan over een verbetering van systemen die een betere combinatie tussen werk en privéleven inhouden, belooft niet veel goeds. Zeker niet als er daarnaast gehengeld wordt naar nieuwe loonmatiging en er vooraf aangedrongen wordt op een pensioenconferentie, die zou moeten leiden tot langer werken na 65 jaar of minder pensioen en tot het in vraag stellen van brugpensioenregelingen.

De werkgeversvisie over het statuut arbeiders/bedienden komt neer op een harmonisering naar beneden voor de bedienden, zonder het statuut van de arbeiders grondig te verbeteren.

We stellen wel met voldoening vast dat de werkgeversorganisaties het belang van de stijgende energiefactuur erkennen, maar begrijpen niet waarom ze tot nog toe weigerden om de oorzaken hiervan aan te pakken. Het ABVV is daarentegen wel bereid om in samenwerking met de gewesten een ernstig gesprek aan te gaan over een strategie die moet leiden tot een minder energieverbruikende en innovatieve  economie. Dit is dringend. Er is geen tijd meer te verliezen met een foute concurrentieagenda.

Het ABVV vraagt een omkadering van het bonussysteem (vóór 2013), een herziening van het systeem van de notionele intresten en wil geen overheidssteun aan bedrijven zonder voorwaarden inzake behoud en creatie van jobs.

Het ABVV wil begeleiding van werklozen en opschorting van het systeem van controle op de beschikbaarheid, in afwachting van een grondige hervorming van dit systeem.

De werkgevers hebben genoeg gekregen. Het is tijd voor actie.
Voor het ABVV komt de “mars voor jobs, respect voor de werknemers en sociale rechtvaardigheid", vrijdag 29 januari, op tijd.