Taxshift: stokpaardje dat doet steigeren

Taxshift: stokpaardje dat doet steigeren

De taxshift is een peperdure ingreep die handenvol geld kost. Het is een onverantwoord stokpaardje dat de armsten met een maandelijks verlies opzadelt, en de maatschappij met een financiële kater van jewelste. Dit doet ons steigeren.

De regering-Michel klopt zich op de borst en houdt vol dat ‘de taxshift werkt’. Niets is minder waar. Een nieuwe studie van de KU Leuven is sluitend en bevestigt onze analyse. Het gaat niet om een taxshift van arbeid naar andere inkomens en vermogen. Het is een pure belastingverlaging, waarvan de ongedekte factuur wordt doorgeschoven naar een volgende regering.

De experten van de KU Leuven zetten zware kanttekeningen bij de goednieuwsshow van de regering. Ze stippen aan dat er heel wat extra banen zijn bijgekomen door de gunstige internationale conjunctuur. “Het is naïef om de sterke prestaties van onze arbeidsmarkt zomaar toe te schrijven aan het regeringsbeleid”, lezen we in De Standaard.

Deze regering is niet naïef. Michel en Van Overtveldt weten goed genoeg wat ze doen. De schone schijn ophouden, een mooi staaltje politieke marketing 2.0. De tijd dat ze ermee weg kwamen, is mooi voorbij.

De jobcreatie valt niet louter op hun conto te schrijven, wat ze ons ook doen willen geloven. Bovendien gaat het in vele gevallen over kleine baantjes die mensen nodig hebben om te overleven, uitzendarbeid, deeltijdwerk, flexi-jobs. Dat is niet de duurzame tewerkstelling die wij voor ogen hebben.

Verliezers

In 2015 verklaarde minister Van Overtveldt parmantig dat met de taxshift ‘iedereen vooruitgaat’ en dat een ‘begrotingsput van 10 miljard euro gedicht’ wordt. Dat “iedereen erop vooruit gaat”, was ofwel een misvatting, een leugen, of opnieuw politieke marketing.

Iedereen wist van bij aanvang dat de taxshift niet gefinancierd was: 6,6 miljard euro volgens de Nationale Bank. Dit verlies loopt hoger op door een – volgens de onderzoekers – vergeten effect in rekening te brengen: hoge inkomens, die meer bijdragen, kunnen zich veroorloven om minder te gaan werken, waardoor de overheid meer verliest dan wint (doordat er mensen met lage lonen aan de slag gaan).

Gepensioneerden, langdurig zieken en alle niet-werkenden verliezen eveneens. Want, zo halen de onderzoekers aan, om de lagere belasting op arbeid te financieren werden de btw en accijnzen verhoogd. De niet-werkenden betalen de rekening want zij zien die stijgende belastingen niet of veel minder gecompenseerd. Daarom gaan de 20 procent armste Belgen er netto op achteruit: de armste 10 procent verliest zelfs gemiddeld 45 euro per maand.

Taxput

Dicht de taxshift dan de begrotingsput zoals Van Overtveldt claimde? Hoegenaamd niet. Hoewel de Leuvense proffen waarschuwen dat pas binnen vijf jaar de effecten nauwkeurig gemeten kunnen worden, hebben ze wel één zekerheid: de taxshift is peperduur en laat het begrotingstekort oplopen.

De regering-Michel laat zo een zware budgettaire erfenis na. Een taxput. Het begrotingstekort is 5 miljard euro groter dan verwacht. Een volgende regering krijgt een vergiftigd geschenk van maar liefst 8,2 miljard. Zeker voor een coalitie die er prat op gaat om de tering naar de nering te zetten, kan dat tellen. Of is dat kunnen tellen net het probleem?

Cadeaus

Iedereen kan cadeaus uitdelen, en zeker op de poef. De verlaging van de werkgeversbijdragen door de taxshift was een enorm geschenk aan grote ondernemingen. In plaats van 33% patronale bijdragen te betalen op de lonen, betalen ze nog maar 25%. Zomaar. Zonder enige voorwaarde om voor jobs te zorgen. Dergelijke voorwaarde zou nochtans de sociale zekerheid meer inkomsten kunnen bezorgen. Maar daar wordt niet bij stilgestaan. Liever een pensioenafbraak organiseren.

 

Miranda Ulens

algemeen secretaris ABVV

 

Deze opinie is eerder gepubliceerd op de website van Het Laatste Nieuws.