PB STOP DE JACHT OP DEELTIJDSE WERKNEMERS!

Stop de jacht op deeltijdse werknemers

 

Na de schoolverlaters en de oudere werknemers zijn het nu de deeltijdse werknemers die een deel van hun inkomen zien verdwijnen. De regering pakt nog maar eens de zwaksten waar het meest pijn doet. Nu zijn het de deeltijdse werknemers met een inkomensgarantie-uitkering. Net genoeg om het hoofd boven water te houden. In 78% van de gevallen gaat het over vrouwen, in 37% om alleenstaande moeders die dus geen tweede bron van inkomen hebben.

 

Wat is de inkomensgarantie-uitkering (IGU)?


Om te ontsnappen aan werkloosheid en om tegelijkertijd ook sociale rechten te behouden, moeten werklozen een deeltijdse jobs aanvaarden. Om ervoor te zorgen dat hun inkomen niet nóg lager wordt, wordt in het geval van een zeer laag loon een aanvullende uitkering – een inkomensgarantie-uitkering – toegekend. Deze werknemers worden nu door de regering Michel in een onmogelijke positie gedwongen door de IGU te verminderen.

Aanval op hun inkomen:


1) Verlaging van het plafond om toegang te hebben: je hebt enkel recht op een IGU als je niet meer verdient dan een bepaald brutoloon (per maand). Dat bedraagt momenteel 1.559,38 euro. Vanaf 2015 wordt dit verminderd tot 1.501,82 EUR.


2) Gezinssituatie: tot vorig jaar bedroeg de toeslag 3,05 euro ongeacht het familiaal statuut. Vanaf januari werd dat gewijzigd en neemt men de gezinssituatie in rekening:

  • voor gezinshoofden blijft de toeslag 3,05 euro
  • voor alleenstaanden wordt dit 2,14 euro
  • voor samenwonenden wordt dit 1,21 euro

3) Het in rekening brengen van de werkbonus: momenteel wordt er geen rekening gehouden met de werkbonus (vermindering van persoonlijke bijdragen voor lage lonen). In de toekomst zal dit wel gebeuren. Het bedrag van de bonus zal voor de berekening van de IGU in het nettoloon worden opgenomen met als gevolg een ‘hoger loon’ en een lagere uitkering. Wat al laag was, wordt nu nog eens lager gemaakt.


4) Halvering van de IGU na 2 jaar: wie 2 jaar een IGU ontvangt, ziet die gehalveerd worden. Deze maatregel gaat in vanaf 2017.

We gaan dus naar een situatie waarin een samenwonende – op basis van de gezinssituatie met betrekking tot de degressiviteit van de uitkeringen – een lager inkomen zal hebben wanneer hij werk en IGU combineert, dan wanneer hij volledig werkloos zou zijn.

Volgens de RVA is het aantal deeltijdse werknemers met een IGU door de eerste drie maatregelen al gedaald tot 43.300 (- 15%) en worden de uitgaven van 245 miljoen euro naar 183,5 miljoen euro (- 25%) gebracht in 2016. Door de halvering van de uitkering vanaf 1 januari 2017 zou liefst nog eens 50% bespaard worden!

 


 

Dwingen te solliciteren naar jobs die er niet zijn


Uit de ontwerpteksten die voorgelegd worden aan het beheerscomité van de RVA blijkt dat de regering bovendien de deeltijdse werknemers met IGU wil onderwerpen aan de beschikbaarheidscontrole, het is te zeggen hen dwingen om onophoudelijk te solliciteren naar een voltijdse job. Zij zullen hier in de toekomst ook op geëvalueerd en eventueel gesanctioneerd worden, zelfs wanneer het sectoren betreft waar voltijds werk nagenoeg onbestaande is.

Uit een studie van de 21.213 leden met een IGU bij het ABVV blijkt:


- dat het hier hoofdzakelijk gaat om gezinshoofden (52%) en alleenstaanden (25%) die allen een risico lopen om in armoede terecht te komen. In 7.847 gevallen (37%) gaat het om eenoudergezinnen;


- dat zij hoofdzakelijk werken in sectoren waar voltijdse jobs niet voor handen zijn:

  • in de schoonmaak (21%, dikwijls uurroosters voor en na de werkuren);
  • in de distributie en de handel (14%, piekuren verkoop);
  • HORECA (11%, onregelmatige piekuren);
  • en openbare sector (16%, vooral onvolledige uurroosters in onderwijs en social profit).

Net zoals de oudere werklozen en bruggepensioneerden die men gaat dwingen om onophoudelijk te blijven solliciteren naar jobs die er zelden of nooit zijn voor 55 plussers, wil men nu de deeltijdse werknemers hetzelfde laten doen in sectoren waar er geen voltijdse jobs aangeboden worden.

De bedoeling is duidelijk: deeltijdse werknemers zodanig pesten dat ze verzaken aan hun IGU.
Dat deze mensen hierdoor in armoede verzeilen en hun sociale rechten verbonden aan de IGU verliezen, is blijkbaar niet het probleem van deze regering.