Actu Stem 2 voor werk en privé in evenwicht

Stem 2 voor werk en privé in evenwicht

Vakbodn ABVV | Stem 2 voor werk en privé in evenwicht

Het ABVV en de ABVV-delegees in je bedrijf maken van een gezond evenwicht tussen werk en privéleven een topprioriteit. Dit is voordelig voor werknemer én werkgever en stelt je in staat je job vol te houden. Helaas gaan de voorstellen van de federale regering eerder de andere richting uit.


Wie haalt morgen de kinderen af van school als je niet weet hoe je uurrooster eruit ziet? Hoe plan je drie maanden op voorhand een afspraak bij de tandarts als je niet zeker weet of je die dag wel vrij zal kunnen nemen? Hoe geniet je van een vrij weekend als je baas je onverwacht kan optrommelen? Hoe slaag je erin te onthaasten als er naast je baan en de huishoudelijke taken amper nog tijd voor jezelf overblijft?

 

Kortom, je privéleven in goede banen leiden wordt bijzonder moeilijk als je baan daarvoor in de weg komt te staan. Werkbaar werk en een gezonde balans tussen werk en privéleven zijn daarom topprioriteiten voor het ABVV en de ABVV-delegees in de bedrijven.

 

 

 

Meer dan vrije tijd

Pleiten voor een gezonde balans tussen werk en privéleven betekent niet louter pleiten voor meer vrije tijd, hoewel we dat allemaal wel graag zouden willen. Het privéleven, dat zijn ook de boodschappen, huishoudelijke taken, koken, huis en auto onderhouden, persoonlijke ontwikkeling via opleiding, enzovoort. Ook cultuurbeleving en opvoeding van kinderen zijn hierin belangrijk, net als zorg voor oudere familieleden, vrijwilligerswerk, de uitbouw van een sociaal leven en sport en spel.

 

Uit cijfers van de Werkbaarheidsmonitor van de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen (SERV, een overleg- en adviesorgaan tussen vakbonden en werkgevers in Vlaanderen) blijkt dat één op tien werknemers er maar moeilijk in slaagt zijn privéleven met zijn baan te combineren. Drie keer zo veel, ongeveer 30 procent, geeft aan werkstress te ervaren.

 

Een groot verlies van privétijd voor werknemers is het woon-werkverkeer, met de (bedrijfs)wagen of met de trein voor langere afstanden. Vlamingen die in Brussel, Vlaanderen of Wallonië werken, leggen respectievelijk gemiddeld 30, 13 of 36 kilometer af naar hun werkplek (enkele reis). Volgens sociaal secretariaat SD Worxzegt 73 procent van de werkgevers dat betere mobiliteit een positieve invloed zou hebben op de werk-privébalans van hun medewerkers.


Ziekte, stress en burn-out

Werknemers die er maar moeilijk in slagen werk en privéleven te combineren zijn veel vaker ziek dan werknemers bij wie dat wel lukt. Volgens cijfers van de SERV (2013) is 7 procent van de werknemers met een baan die goed combineerbaar is met hun privéleven minstens drie keer afwezig geweest wegens ziekte in de afgelopen twaalf maanden. Bij werknemers die aangeven een job te hebben die moeilijk te combineren valt met het privéleven, is dat ruim 12 procent.

 

Stress en burn-out komen veel frequenter voor wanneer een gezonde balans tussen werk en privé ontbreekt. Dit lijken dé beroepsziektes van de 21ste eeuw te worden en hebben een directe invloed op het – soms langdurig – ziekteverzuim van werknemers.

 

Een ander belangrijk en relatief nieuw aspect is de zogenaamde technostress. Moderne technologie doet de grens tussen werk en privé vervagen.Via smartphone en laptop verhuist de werkomgeving mee naar huis. Werknemers voelen zich regelmatig verplicht om in hun vrije tijd de professionele mailtjes te bekijken en zelfs te beantwoorden. Wie een telefoon van het werk heeft, durft soms niet anders dan te antwoorden op een oproep van de leidinggevende.

 

Loyauteit

Werknemers die erin slagen hun baan te combineren met hun privéleven, blijken veel trouwere werknemers. Ze zoeken minder naar een andere job.

 

De cijfers van de SERV tonen aan dat dit bij mensen die problemen ondervinden om bijvoorbeeld kinderopvang te regelen, tot vier keer vaker het geval is. Dit betekent dat de organisatie of onderneming met een veel groter personeelsverloop te kampen krijgt.

 


Gemeenschappelijke strijd

De cijfers van de werkbaarheidsmonitor – waar evenwicht tussen werk en privéleven slechts een deeltje van uitmaakt – tonen duidelijk aan dat deze gezonde balans in het belang is van werknemers én werkgevers: voor werknemers op vlak van gezondheid en welzijn op het werk en voor werkgevers op vlak van de kosten die met deze problemen gepaard gaan (afwezigheid, minder productie/dienstverlening, vervanging van de zieke werknemer, meer druk op collega’s…).

 


Regeringsplannen maken werk onwerkbaar

Deeltijds werk

Minister van Werk Kris Peeters (CD&V) en met hem de federale regering willen deeltijds werk hervormen. Het moet nóg soepeler, nóg flexibeler. Werkroosters voor deeltijds werkenden met een wisselend uurrooster moeten nu minstens vijf dagen op voorhand aan de werknemer worden meegedeeld. Als het van de minister afhangt, is dat binnenkort nog maar één dag.

De plannen van de minister gaan lijnrecht in tegen het principe van ‘werkbaar werk’, waar hij anders de mond van vol heeft. Peeters ondervindt allicht weinig problemen om bijvoorbeeld op korte termijn kinderopvang te organiseren maar voor de doorsnee werknemer is dit soort hyperflexibiliteit een enorm probleem. Afspraken maken voor het privéleven wordt op deze manier eenvoudigweg onmogelijk. Bovendien worden door zijn hervormingsplannen opnieuw vrouwen vooral getroffen. Zij maken immers de meerderheid uit van de deeltijds werkenden.
 

38-urenweek afschaffen

Peeters en de regering-Michel willen ook de 38-urenweek afschaffen. Je baas zou je arbeidstijd nog meer dan nu kunnen aanpassen in de loop van het jaar. Het verkooppraatje? In drukke periodes meer en langer werken om nadien in kalmere periodes minder te werken. 

Maar sta je sterk genoeg in je schoenen om individueel met je baas hierover te onderhandelen? Want de minister wil dit veralgemeend en automatisch invoeren. Het gaat in feite om een verlenging van je arbeidsduur, want er komen meer overuren die je later niet kan recupereren via inhaalrust.
 

Nu al kampioen in flexibiliteit!

Ons land is nu al kampioen als het op flexibiliteit aankomt. Er zijn tal van mogelijkheden om langer te werken, en om dat later te compenseren door minder te werken. Echter telkens mits voorafgaand sociaal overleg met je vakbond. Deze regering wil dat sociaal overleg tot een absoluut minimum beperken en zelfs helemaal afschaffen. Zodat jij alleen komt te staan t.o.v. je baas en zijn eisen voor hyperflexibiliteit.
Lees meer


Hoe moet het dan wel?

Om werk en privé op een gezonde manier te combineren moet op verschillende vlakken gewerkt worden: de organisatie van het werk, flexibiliteit op maat van werknemers, correcte uurroosters en vakantieregelingen, gelijkheid tussen vrouwen en mannen op de werkvloer én daarbuiten. 

Maar het gaat verder dan het niveau van de organisatie. Toegang tot tijdskrediet, vervroegd pensioen en wettelijk pensioen maken ook het verschil. Daar bovenop komt de syndicale eis tot collectieve arbeidsduurvermindering.

 

Minder werken omdat het moet, omdat het kan

Collectieve arbeidsduurvermindering met behoud van loon en compenserende aanwervingen kan een oplossing zijn voor enkele van de grootste problemen van de 21ste eeuw. Uiteindelijk komt alles in een mensenleven aan op de beschikbaarheid van tijd. Arbeidsduurvermindering heeft tal van positieve effecten op werkgelegenheid, productiviteit, gezondheid en levenskwaliteit in het algemeen.
 

  • Werknemers worden productiever als ze minder lange werkdagen kloppen.
     
  • Door een herverdeling van de beschikbare arbeid kan het aantal werklozen dalen, hetgeen de economie én de overheidsinkomsten een flinke duw in de rug geeft.
     
  • Ziekteverzuim neemt drastisch af, hetgeen kostenbesparend is voor werkgever en overheid.
     
  • Bovendien hebben werknemers eindelijk meer vrije tijd om zichzelf te ontplooien door middel van sport, cultuurbeleving, vrijwilligerswerk, gezinsleven, zorg voor familieleden en tal van andere positieve, creatieve bezigheden die zichzelf en de maatschappij ten goede komen. Er is per slot van rekening niemand die op zijn sterfbed de woorden “had ik maar wat meer tijd op kantoor doorgebracht” prevelt.

 

 


Is het evenwicht tussen je werk en privéleven zoek?
Spreek je delegee aan!

Je delegee kent de realiteit op de werkvloer. Het loont dus de moeite om met haar/hem te spreken.

 

De delegees in je organisatie kunnen in de overlegorganen in discussie gaan met de werkgever over het arbeidsritme en de werkdruk, aangepast werk (voor oudere werknemers), het vastleggen en het menselijk houden van werkuren en werkroosters, de uitwerking en omkadering van telewerk en thuiswerk,… Ze kunnen je uitleg geven over de mogelijkheden in verband met familiaal verlof, tijdskrediet of ouderschapsverlof. De delegees kunnen in de ondernemingsraad werk maken van een vervoersplan of een fiets- of carpoolvergoeding. En ze liggen vaak mee aan de basis van maatregelen die moeten leiden tot minder ziekten en arbeidsongevallen en tot een goed evenwicht tussen werk en privéleven.

 

Geen energie meer als je thuiskomt van je werk?
De ABVV-loopbaanbegeleiders staan voor je klaar!

Met loopbaanbegeleiding leer je werk en privé in evenwicht te brengen. Je krijgt meer inzicht in jezelf en je eigen waarden. Als je weet waarvoor je staat, is het eenvoudiger om je grenzen te bewaken.


Kathy (45) werkte als logistiek medewerker in een bedrijf. Ze nam steeds meer taken op zich waardoor ze heel prikkelbaar werd. “Vroeger wilde ik echt alle afspraken van het gezin bijhouden. Mijn hoofd geraakte hierdoor overvol! Bovendien kon ik me druk maken om kleine dingen. Zo kon ik klagen over de kinderen omdat ze hun jas niet aan de kapstok hingen… Of omdat ik net gepoetst had… Het is echt gek, maar de gesprekken met mijn loopbaanbegeleider hebben me hiermee geholpen. Het heeft me helemaal veranderd. Ik heb geen enkele keer meer ruzie gemaakt met mijn gezin. De sfeer is super!”