PB Regeerakkoord: doof voor werknemers, gul voor werkgevers en vermogenden

Regeerakkoord: doof voor werknemers, gul voor werkgevers en vermogenden

Verklaring gemeenschappelijk vakbondsfront

Het regeerakkoord is doof voor de werknemers en de gerechtigden op sociale uitkeringen, maar gul voor werkgevers en vermogenden.

Vooraf

  • 16 juni 2014: 14 prioriteiten van de vakbonden voor regeringsonderhandelaars en nieuwe parlementsleden
  • 11 september 2014: 4 gemeenschappelijke krachtlijnen voor de toekomstige regering
    • 1. vrijwaring en versterking van de koopkracht
    • 2. zorg voor een sterke federale sociale zekerheid
    • 3. investeren in duurzame relance en werkgelegenheid
    • 4. meer fiscale rechtvaardigheid
  • 11 oktober 2014: Monaco-coalitie treedt aan


Eerste evaluatie

Een coalitie die doof blijft voor de zorgen van werknemers en gerechtigden op sociale uitkeringen en die werkgevers, vermogenden en beleggers op hun wenken bedient, daardoor een regeringsbeleid dat niet enkel bijzonder onrechtvaardig is, maar tegelijk ook schadelijk voor groei en werkgelegenheid.

-> zie analyses voor elk van onze prioriteiten (persconferentie van 11 september 2014).

 

I. Vrijwaring en versterking van de koopkracht

1. Ruimte voor vrije loononderhandelingen

  • 2 jaar bijkomende loonmatiging (loonblokkering?)
  • na 2 jaar eventueel verlenging
  • verstrenging loonnorm: scherper toezicht en verplichte correcties bij overschrijding
  • uitbreiding loonnorm naar overheidsbedrijven
  • dreiging met ingreep in ervaringsbarema’s (in strijd met recent advies Hoge Raad voor Werkgelegenheid)

 

2. Volledige vrijwaring van de automatische indexering van lonen en uitkeringen

  • indexsprong van 2%
  • dreiging van een bijkomende ingreep in mechanisme automatische indexering
  • prijsverhogingen die niet in gezondheidsindex belanden: hogere accijnzen op diesel en tabak


3. Inzet van het volledige budget voor de welvaartsvastheid van de vervangingsinkomens

  • vermindering van budget voor het werknemersluik met 16% (= 95 miljoen), d.w.z. er is niet meer, maar minder, voor de verhoging van de minima (althans voor de minima in de sociale zekerheid van de werknemers)
  • welvaartsvastheid voor belangrijk deel ongedaan gemaakt door indexsprong met 2% op sociale uitkeringen
  • omzetting verhoging uitkeringen in lagere bedrijfsvoorheffing: wat voor de sociale uitkeringen zonder bedrijfsvoorheffing?
     

II. Zorg voor een sterke federale sociale zekerheid

1. Echte bescherming bij werkloosheid, ziekte/ongeval

  • indexsprong van 2% en minder welvaartsvastheid (zie hoger)
  • inschakelingsuitkeringen voor werkloze schoolverlaters verder ingeperkt: voor ongekwalificeerde schoolverlaters (voor hun 21) en voor wie instroomt na 25 jaar
  • verplicht werk aannemen buiten de straal van 60 km van huis
  • verplichte gemeenschapsdienst (dwangarbeid) voor langdurig werklozen en mensen met leefloon
  • 7.1% minder uitkering voor wie tijdelijk werkloos wordt gesteld (65 in plaats van 70% van het loon)
  • verplicht reïntegratietraject binnen de 3 maand voor zieken
  • zware aanslag op deeltijdsen met inkomensgarantie-uitkering (IGU)
     

2. Echte bescherming bij pensioen

  • wettelijke pensioenleeftijd naar 67 jaar in 2030 en nadien verdere verhoging door koppeling aan o.m. levensverwachting
  • indexsprong van 2%
  • minder geld voor welvaartsvastheid pensioenen (95 miljoen budget minder)
  • minder gelijkstelling bij werkloosheid en geen gelijkstelling meer voor niet-gemotiveerd tijdkrediet verdere afbouw afgeleide rechten: overlevingspensioen, echtscheidingspensioen, gezinspensioen
  • afschaffing pensioenbonus
  • bijkomende ingrepen voor ambtenarenpensioenen 
     

 3. Voldoende middelen voor de gezondheidszorg

  • groeinorm van 3 naar 1,5%, boven index
  • geen budget voor verbeteringen voor personeel
  • irrealistisch te denken dat dit kan zonder te raken aan personeel en patiënten
     

4. Sluitende financiering van de sociale zekerheid (verlenging evenwichtsdotatie)

  • verlenging evenwichtsdotatie (vooralsnog)
  • echter evaluatie aangekondigd


5. Hogere minimumuitkeringen, boven de Europese armoedenorm

  • indexsprong van 2%
  • minder budget voor welvaartsvastheid (16% minder = 95 miljoen euro voor de werknemers) en kennelijk ook geen extra-budgetten naast welvaartsvastheid, tenzij voor sociaal statuut zelfstandigen


6. Vrijwaring van de mogelijkheden voor vervroegde uittreding

  • SWT (ex-brugpensioen) schuift op met 2 à 4 jaar: naar 62 jaar in algemeen stelsel en naar 60 jaar in afwijkende stelsels
  • vervroegd pensioen in regel naar 63 jaar en loopbaanvoorwaarden + 2 jaar
  • landingsbanen pas 5 jaar later (van 55 naar 60 jaar) of 10 jaar (voor uitzonderingen van50 jaar naar 60 jaar)

 

III. Investeren in duurzame relance en werkgelegenheid

1. Een echt investerings- en infrastructuurbeleid met als prioriteit de openbare infrastructuur

  • nauwelijks een spoor van te zien
  • integendeel besparingen alom op personeel, werkingsmiddelen en investeringen (zie o.m. 2,1 miljard bij NMBS)
  • vooral veel aanzetten tot verdere privatisering
     

2. Strijd tegen de jeugdwerkloosheid, inz. sluitende jobgarantie voor de langdurig werklozen die hun uitkering dreigen te verliezen (geen gedwongen tewerkstelling en geen uitsluitingsbeleid)

  • behoud beperking in duur (3 jaar of 5 jaar) van de inschakelingsuitkeringen
  • verdere inperking van recht op inschakelingsuitkeringen
  • geen sluitende jobgarantie voor wie zijn uitkering dreigt te verliezen
  • langer werken van ouderen: leidt op een dynamische arbeidsmarkt niet automatisch tot hogere jeugdwerkloosheid, maar wel op een weinig dynamische arbeidsmarkt (cf. Steunpunt WSE)

3. Meer kwaliteitsvolle jobs in privé- en publieke sector

  • daling koopkracht en deflatoire spiraal die daarop dreigt te volgen, knijpt groei en werkgelegenheid dood
  • zware afbouw van de werkgelegenheid bij de overheid
  • verslechterde kwaliteit van de jobs: meer arbeidstijdsflexibiliteit, meer overuren, meer deeltijdarbeid, minder koopkracht

4. Een budgettair traject dat de groei en werkgelegenheid niet doodknijpt

  • kennelijk minder saneringen dan 20 miljard (11 à 12 miljard ?)
  • waarvan een belangrijk deel echter wordt verspild aan de meest ondoelmatige lastenverlagingen voor de werkgevers vanuit het oogpunt van werkgelegenheid, zonder enige jobgarantie
  • sanering wordt bovendien gezocht in maatregelen die meest schadelijk zijn voor de werkgelegenheid

5. Een opgevoerde strijd tegen sociale dumping

  • nauwelijks enig nieuw initiatief
  • in het beste geval: uitbreiding van hoofdelijke aansprakelijkheid (eventueel) naar andere sectoren
  • integendeel verdere aantasting van de controle-capaciteit door afbouw van de collectieve diensten
  • nadruk op kleine fraude bij gerechtigden op sociale uitkeringen i.p.v. grote fraude vanuit bedrijven.
     

IV. Meer fiscale rechtvaardigheid

1. Garantie op transparante kennis en inzage van de verschillende inkomstenbronnen

  • het is zoeken naar concrete stappen in dit verband


2. Evenwichtig verdeelde bijdragen van inkomens uit arbeid en inkomens uit vermogen

  • geen meerwaardebelasting
  • uitholling, voor KMO’s, van de extra-belasting op liquidatieboni bij vereffening van hun vennootschap
  • geen belasting op reële huurinkomsten
  • wel: afsluiting van een fiscaal pact met ondernemers


3. Bijzondere inspanning van de grote vermogens

  • geen belasting op grote vermogens
  • zelfs geen betere belasting van inkomens uit vermogen (zie hoger)

 

4. Alle voordelen die aan bedrijven worden toegekend, moeten afhankelijk zijn van de creatie van nieuwe banen

  • op dit vlak geen enkele vooruitgang.

 

Actieplan van het gemeenschappelijk vakbondsfront

  • 6 november 2014 grote nationale manifestatie
  • 24 november 2014 stakingsacties in de provincies Luik, Luxemburg, Limburg en Antwerpen
  • 1 december 2014 stakingsacties in de provincies Namen, Henegouwen, Oost-Vlaanderen en West-Vlaanderen
  • 8 december 2014 stakingsacties in de provincies Vlaams-Brabant, Waals Brabant en Brussel
  • 15 december 2014 nationale staking
    Evaluatie