Michel bespaart op gezondheid

Michel bespaart op gezondheid

Het bezuinigingsbeleid van de regering-Michel heeft grote gevolgen voor de gezondheidszorg. In deze tak van de sociale zekerheid werden de uitgaven al teruggeschroefd tot een niveau dat ruim onder het peil ligt dat nodig is om te beantwoorden aan de behoeften van de bevolking.

 

Aangezien het aantal invaliden onophoudelijk stijgt (van 321.573 in 2014 tot 346.971 in 2015, dus een stijging van 7,9%), een gevolg van de strengere toegangsvoorwaarden voor brugpensioen en de verlenging van de loopbanen, valt de regering zieken en de werknemers in de zorgsector rechtstreeks aan. De gezondheidszorg dreigt alsmaar minder toegankelijk te worden.

 

Er werd al bespaard ten koste van de patiënten …

  1. De uitkeringen voor ziekte, arbeidsongevallen of invaliditeit ondergingen een indexsprong, net zoals de andere sociale uitkeringen en lonen. Zorg wordt steeds duurder.
  2. De weigering om het derdebetalerssysteem toe te passen, maakt het er voor chronische zieken niet makkelijker op.
  3. Het deel dat door de patiënt moet worden betaald (remgeld) voor een bezoek aan de specialist, is vastgesteld op 12 euro (in plaats van 8,23 euro gemiddeld voorheen). Behalve voor patiënten met een klein inkomen die voortaan 3 euro betalen (in de plaats van gemiddeld 2,81 euro).
  4. En o wee als je je baan verliest en daarna ziek wordt! Minister De Block legt je een dubbele sanctie op.
    Een werknemer die 1.300 euro per maand verdient, zijn baan verliest en daarna zes maanden ziek wordt, krijgt geen gewaarborgd minimum meer (1.157 euro voor een gezinshoofd), maar valt terug op 780 euro per maand. Dit komt neer op een verlies van 2.265 euro in 6 maanden. Dat is dus een dubbele sanctie die de betrokken werknemers nog dieper de ellende in duwt.

 

Het personeel in de gezondheidszorg is een permanent doelwit…

en daar houdt het nog niet bij op!

 

  1. Het referteloon voor het berekenen van de zieke-uitkering wordt naar beneden toe bijgesteld. Momenteel is die ziekte-uitkering gelijk aan ongeveer 60% van het laatste loon. Dit leidt op zich al tot een zwaar verlies van koopkracht als je zorg nodig hebt, geneesmiddelen moet kopen enz. Voortaan wordt het dus nog lastiger. Een onhoudbare situatie voor diegenen die het al moeilijk hebben.
  2. De regering wil de federale administratie van de gezondheidszorg “hertekenen”. De vakbonden zijn bereid hierover te spreken. Maar niet om de werknemers van de betrokken sectoren in een nog hachelijkere positie te duwen, met als gevolg dat de kwaliteit van de zorg er nog op achteruit gaat. 
  3. De regering bereidt de terugkeer van zieken naar werk voor en daar horen financiële sancties bij wanneer je als onwillig zou worden beschouwd. En dat terwijl het vaak de werkgevers zijn die deze mensen liever niet op hun werkvloer willen zien.  

 

De blinde bezuinigingen, in het bijzonder in de gezondheidszorg, hebben dramatische gevolgen voor de gezondheidszorg en voor de burgers, en het zal er alleen maar slechter op worden.

Nochtans bestaan er alternatieven. In het bijzonder wat betreft de marges die de grote farmaceutische groepen binnenrijven, maar meer algemeen door een ander beleid te voeren, zoals het ABVV in haar nieuwe sociaal-economische barometer aanhaalt.