Meer netto? Niets van. Jij betaalt!

Meer netto? Niets van. Jij betaalt!

In januari misschien een iets hoger nettobedrag op uw rekening? Dat financierde je zelf! En in de toekomst zal je er extra voor betalen.

Vanaf januari zou de werkende Belg gemiddeld 32 euro per maand extra op de rekening gestort krijgen. Het resultaat van een geslaagde taxshift klinkt het bij de regering. Dat zijn leuke dingen voor de mensen zo met de kerstgekte in het verschiet.

In die brave man met zijn rendieren hebben wij echter nooit geloofd. Een taxshift houdt een verschuiving in van belastingen van de ene grondslag, bijvoorbeeld arbeid, naar de andere, bijvoorbeeld vermogen.

Uit cijfers van de Nationale Bank en het IMF blijkt dat de taxshift van deze regering niet voor een verschuiving van belastingen zorgt, maar een put. Een taxput van 4,8 miljard euro. Cadeaus uitdelen, maar op de poef met andere woorden. Dat soort ‘potverteren’ is volgens rechts een linkse sport, maar de regering Michel bewijst dat rechts op de eerste rij staat als het gaat om rondstrooien van overheidsgeld.

Eerst stelen, dan geven

De actualiteit toont ondertussen aan hoe de regering haar fiscaal cadeau van 32 euro zal betalen. We weten sinds kort dat vanaf 2019 één op vijf gepensioneerden pensioen verliest, terwijl ze begonnen te werken voor hun twintigste. En dan moet de grote pensioenhervorming op basis van een puntensysteem nog komen. Uit de eerste plannen blijkt dat de regering hier tien miljard euro mee zou willen besparen. Tien miljard. Trouwens, die taxshift levert netto niets op voor gepensioneerden. Met de ene hand geven, met de andere stelen.

Ook lijken we collectief aan geheugenverlies te lijden. Twee jaar geleden hebben onze lonen een indexering overgeslagen, de indexsprong. Dat betekent twee procent minder loon. Elke maand opnieuw. Zonder indexsprong had een gemiddeld loon vandaag (en we zwanzen niet) maandelijks netto 32 euro hoger gelegen.

Electoraal gewin, valse beloftes

Is dat niet een beetje idioot? Langs de ene kant 32 euro van een loon afpitsen om ze twee jaar later terug te geven?

Op het eerste zicht wel, maar als je een neoliberale redenering volgt, niet. Allereerst is er de perceptie. De indexsprong, de bevriezing van een loon, merk je amper op. Hadden wij het als vakbond niet aangeklaagd, dan had u het waarschijnlijk niet eens gemerkt. Iets meer netto op de loonbrief springt dan wel weer lekker in het oog. Electoraal een opsteker voor de regering.

Ten tweede is er het ideologische. Met de indexsprong werd de loonkost voor bedrijven verlaagd. Met om en bij de drie miljard euro. De bedrijven beloofden jobs in ruil. Daar is nog niet veel van in huis gekomen: de Belgische werkgelegenheidsgraad stijgt bij de traagste van Europa. De uitgekeerde dividenden stegen volgens de Nationale bank dan weer wel, van 20 naar 28 miljard euro over dezelfde periode. Toeval?

Gaten slaan

Dan is er nog die andere ideologische rechtse fetisj: minder gemeenschap, minder samen regelen om het individuele risico te minimaliseren. Belastingen wijzigen voor loontrekkenden, minder sociale bijdragen voor de bedrijven en dat compenseren door… Ja door wat eigenlijk?

De staatskas komt door de taxshift plots 4,8 miljard euro te kort. En dan zwijgen we over de daling van de vennootschapsbelasting die een extra gat slaat van zo’n 2,4 miljard euro in de begroting (maar de bedrijven wel 5 miljard oplevert). Als je daarbij nog andere beslissingen van het zomerakkoord telt, zoals de uitbreiding van de flexi-jobs en het onbelast bijklussen, waar zelfs de werkgevers van zeggen dat ze gewone jobs zullen vernietigen en de sociale zekerheid hypothekeren, dan zie je de extra tekorten aan de horizon gloren. Allemaal maatregelen die de overheid, dus het gemeenschapsdenken, moeten uithongeren. ‘Starve the beast’, zoals de schaduwpremier zelf stelt.

Jij betaalt

Zonder het te beseffen, financierde je met de indexsprong zelf dat iets hogere nettobedrag op uw loonbrief in januari. En je zal er in de toekomst extra voor betalen, in de vorm van een lager pensioen, minder gezondheidszorg en minder kwalitatieve openbare infrastructuur en diensten, en meer btw en accijnzen. Want waar denk je dat de tekorten op zullen verhaald worden?

Dat is budgettair, sociaal en economisch wanbeleid. Malgoverno.


Rudy De Leeuw en Lars Vande Keybus

voorzitter en economisch adviseur ABVV

 

Deze opinie verscheen eerder in De Morgen (18/12/2017)