PB Begroting 2013

Begroting 2013: « 3 miljard gevonden maar weer weggekaapt door een Chinese investeerder » ?

Vakbond ABVV | Begroting 2013: « 3 miljard gevonden maar weer weggekaapt door een Chinese investeerder » ?

 

Vakbonden en NGO’s stellen de overheid aan de kaak, die op het punt staat de internationale akkoorden inzake de « bescherming van investeringen » te ondertekenen. Die zouden het Belgisch budget miljarden kunnen kosten.

De overheid heeft moeite om 3,7 miljard euro te vinden voor de begroting van 2013 en staat machteloos te kijken naar de sociale plannen van Ford, Philips of Arcelor-Mittal. Tegelijkertijd zou een Chinese investeerder (Ping An) België kunnen doen veroordelen tot een compensatie van ongeveer 3 miljard euro, ten gevolge van een procedure gebaseerd op een Belgisch-Chinees « akkoord ter bescherming van investeringen ».

De Belgische Coalitie voor Waardig Werk heeft jarenlang de nefaste effecten van de investeringsakkoorden aangeklaagd. Die hebben honderden miljoenen dollars gekost aan landen zoals Argentinië of Ecuador en hebben investeerders vrije baan gegeven om beleidslijnen inzake openbare gezondheid (waarschuwingen op sigarettenpakjes in Australië en Uruguay) en positieve postapartheid-discriminatie (in een geval geïnitieerd door een Luxemburgse investeerder tegen Zuid-Afrika, dankzij een verdrag getekend door België) weer op losse schroeven te zetten.

Nu het wapen zich tegen België keert, is het meer dan ooit tijd om te reageren. De Belgische Coalitie voor Waardig Werk vraagt de regering Di Rupo het staatsbudget te beschermen waar zo hard voor onderhandeld werd alsook haar politieke soevereiniteit te vrijwaren, en :

  1. Een nieuw model voor te stellen inzake bescherming van investeringen, dat dwingende sociale en milieuclausules bevat ;
  2. Elk investeringsakkoord gebaseerd op het oude model expliciet weigeren te ondertekenen ;
  3. Dit nieuw model te promoten opdat het eveneens toegepast zou worden op de toekomstige gelijkaardige Europese akkoorden.

De overheid kijkt intussen de andere kant op en wil ook andere van deze akkoorden ondertekenen, namelijk met Panama en Oman, dit op basis van eenzelfde archaïsch model zoals de meer dan 100 gelijkaardige akkoorden die al in voege zijn. Ze geven een onredelijke macht aan de investeerders van over de hele wereld. Nochtans is er al uitgebreid aangetoond dat dit type verdragen niet nodig is om economische activiteit te bevorderen. Er is dus geen geldige reden om deze akkoorden, met zwak onderhandelde sociale en milieuclausules, te ondertekenen. We herinneren eraan dat het ontbreken van deze clausules de federale en regionale overheden een gelijkaardig akkoord met Colombia in 2010 deed afwijzen.