“Wij willen goede en betaalbare openbare diensten voor iedereen”

“Wij willen goede en betaalbare openbare diensten voor iedereen”

Drie jaar bewust afbraakbeleid door de regering-Michel en -Bourgeois moet stoppen en plaats maken voor investeringen in de openbare diensten. Want sterke openbare diensten zijn cruciaal voor ons allemaal en de beste garantie op gelijke en betaalbare dienstverlening. We spraken met Chris Reniers, de voorzitter van ACOD, de ABVV-vakcentrale voor de openbare diensten, over waarom een reactie nodig is en hoe het beter kan.

Op 10 oktober organiseert ACOD, de Algemene Centrale de Openbare Diensten, een reactiedag in de openbare diensten. Verschillende sectoren staken: openbaar vervoer, post, telecom, vliegwezen, federale en Vlaamse overheidsdiensten, lokale besturen … Andere sectoren, bijvoorbeeld onderwijs, houden informatiemomenten.

Deze reactiedag, dat is zeggen waar burgers recht op hebben:

  • op sterke, kwalitatieve, toegankelijke en betaalbare openbare diensten;
  • het gaat om stipt rijdende treinen, gemotiveerde leerkrachten, politieagenten en buschauffeurs, voldoende kinderopvang, goed werkende ziekenhuizen, …
  • de regeringen moeten dit mogelijk maken.

Waarom is een reactiedag nodig en is een staking dan het passend actiemiddel?

“We noemen het heel bewust een reactiedag omdat we willen reageren tegen drie jaar afbraakbeleid van de regering-Michel en -Bourgeois in de openbare sector. Iedereen die in de openbare diensten werkt, voelt maar al te zeer de impact daarvan. Ze verzetten meer werk met minder collega’s, waardoor de werkdruk toeneemt. Er zijn minder middelen om burgers de dienstverlening te geven waarop ze recht hebben. Daarbij word je nog eens gepakt in je koopkracht, wordt het pensioen verder uitgekleed en moet je opdraaien voor budgettaire tekorten door een oneerlijk fiscaal beleid. Wij zijn duidelijk: genoeg is genoeg. We moeten reageren.”

Er kwam al snel kritiek van rechtse politieke partijen op de stakingsplannen.

“Acties in de openbare sector – en zeker stakingen – beroeren altijd de gemoederen, in de politiek, in de media en bij de bevolking. Spoorstaking springen erg in oog en krijgen geregeld striemende kritiek. Sommigen laten uitschijnen dat bij het spoor wekelijks gestaakt wordt, terwijl de laatste spoorstaking dateert van vijftien maanden geleden. Deze stemmingmakerij gaat uit van krachten die willen doen geloven dat vakbonden ons land naar het failliet drijven. Dat verhaal wordt overgenomen in bepaalde media en actief gevoed door de regering.”

“De regering aanvaardt niet dat we met onze reactiedag de vinger op een open wonde leggen. De openbare diensten krijgen niet genoeg middelen. Het gevolg is een gebrekkige dienstverlening. Er is geen langetermijnvisie voor de overheidsbedrijven. Het is heel gemakkelijk voor deze regering om altijd de schuld van wat er fout loopt bij de vakbonden te leggen. Zo vermijdt ze haar eigen falend beleid onder ogen te moeten zien.”

In de openbare diensten is men niet te spreken over de drastische wijzigingen in de ambtenarenpensioenen. Leg eens uit.

“Het pensioenbeleid toont meer dan wat ook het failliet van de regering-Michel aan. De pensioenleeftijd gaat omhoog, waardoor iedereen uiteindelijk tot 67 jaar zal moeten werken zonder vervroegd te kunnen uitstappen. De pensioenen in de openbare diensten liggen zwaar onder vuur, omdat men vindt dat ambtenaren te veel pensioen krijgen. Maar enkel statutaire ambtenaren krijgen een pensioen op het peil van het Europees gemiddelde. Dat wordt veel te weinig vermeld. En de regering-Michel doet niets om de veel te lage pensioenen in de privésector en van contractuele ambtenaren te verbeteren. Daar hoor, lees en zie je amper iets over. De cruciale vraag, die deze regering uiteindelijk niet beantwoordt, blijft: wat is een waardig pensioen?”

“We kregen trouwens te horen dat er nog eens 305 miljoen euro bespaard moet worden op de pensioenen. Waarschijnlijk gaat de regering dat geld zoeken bij de zware beroepen. Niet alleen zullen daardoor zeer weinig mensen aanspraak kunnen maken op een zwaar beroep, maar in de openbare diensten zullen de meesten hun tantièmes (de loopbaanbreuk gebruikt om het pensioen te berekenen, nvdr) verliezen en komen de mogelijkheden voor vervoegd pensioen op de helling te staan.”

“Deze regering doet voortdurend beloftes die ze niet kan nakomen. Ze liegt en bedriegt, maar wordt bij elke budgettaire controle verplicht om duidelijkheid te scheppen – waarbij ze dan dankzij minister Van Overtveldt telkens grandioos de mist in gaat.”

Kortom, actie dringt zich op.

“We hebben twee mogelijkheden. Ofwel blijven we zeggen dat deze regering niet goed bezig is, haar beleid betreuren en we laten het erbij. De andere optie is reageren en actie voeren. We klagen de manier aan waarop deze regeringen met werknemers in de openbare diensten omgaan. De ACOD blijft niet aan de kant staan. We komen op voor de rechten van het personeel en de rechten van alle burgers. De hele bevolking moet ook op lange termijn kunnen blijven rekenen op goed werkende, betaalbare en toegankelijke openbare diensten.”