"Veel collega’s gaan door de werkdruk onderuit."

"Veel collega’s gaan door de werkdruk onderuit."

Cijfers zijn veelzeggend, maar verhalen van op de werkvloer vertellen meer. In het kader van onze enquête Modern Times getuigen onze delegees uit de handel, schoonmaak, logistiek, metaal en banksector.

Diana, handel

“Er wordt zo hard geschrapt dat er echt een personeelstekort is. Niet in de wiskundige modellen van het management, maar wel op de werkvloer waar niet alles altijd volgens de perfecte timing loopt. Vroeger haalden we voldoening uit ons werk. Nu hebben we het gevoel dat we achter de feiten aanlopen. Het absenteïsme is enorm gestegen. Dat is geen goed teken, want het is in feite slechts het topje van de ijsberg. Maggie De Block spreekt van sancties in de re-integratieprocedure die je moet volgen om terug aan de slag te gaan na langdurige ziekte, maar dat is allemaal niet zo eenvoudig of zwart-wit. We moeten toch een beetje menselijk blijven. En we zouden allemaal tot ons 67 jaar moeten werken?

 “Wie deeltijds werkt met een contract van 20 uren, mag eigenlijk per maand 12 uren meer presteren zonder extra vergoeding. Wil je als deeltijdse meer vaste uren, dan kiest het management sinds de versoepeling van de wetgeving door de regering-Michel natuurlijk liever voor goedkope studenten. In de toekomst kunnen ze misschien beroep doen op flexi-jobbers. Gaan we echt naar Amerikaanse toestanden waar mensen de ene mini-job met de andere flutwerk moeten combineren om rond te komen?”

Sonja, schoonmaak

“Schoonmaken is en blijft een fysiek zware job waarbij gezondheidsproblemen ontstaan door steeds opnieuw dezelfde bewegingen uit te voeren. De nek, schouders en rug worden door de eentonige bewegingen erg belast. En zelfs met de moderne hulpmiddelen weegt die belasting door. Maar het is vooral de werkdruk die vandaag problematisch is. Stress en burn-out zijn de voornaamste klachten.”

“Veel collega’s gaan door de werkdruk onderuit. We krijgen dan ook steeds minder tijd om een bepaalde oppervlakte te poetsen. De concurrentie in de schoonmaaksector focust op deze oppervlaktes, het is een race om zoveel mogelijk vierkante meters te poetsen tegen een zo laag mogelijke kostprijs. Er wordt nauwelijks of niet nagegaan of die oppervlakte wel de juiste maatstaf is, laat staan wat de impact op de mensen is.”

Johan, logistiek

“Als je acht uur lang doosjes inpakt en stapelt, dan ben je echt wel blij dat de dag om is. Door steeds meer en sneller te moeten handelen, worden werknemers fysiek en mentaal belast en gebeuren er fouten. Aangezien we met een bonussysteem werken, wordt het arbeidsritme op drukke dagen opgedreven. In de distributiesector telt maar één ding: of alle leveringen van die dag de fabriek verlaten hebben.”

“Het inzetbaar houden van ‘oudere’ werknemers is in ons bedrijf helaas totaal niet aan de orde. Er wordt geen rekening gehouden met je leeftijd. Je moet zelf maar uitmaken of je nog kan meedraaien in het systeem, anders zal de werkgever dit wel doen. Het is al meermaals gebeurt dat een oudere werknemer werd ontslagen. Toen de vakbondsdelegatie cao 104 (werkgelegenheidsplan oudere werknemers) op tafel legde tijdens de ondernemingsraad, kreeg deze de wind van voren.”

Philippe, metaal

“Bandwerk is bijzonder stresserend. Alles moet altijd maar sneller en sneller. Door de internationale concurrentie in de sector moeten de kosten maximaal gedrukt worden. De personeelskosten vallen daar natuurlijk ook onder. Elke seconde is berekend.”

“Het langer werken van de regering-Michel is een ramp, ongeacht of je een zware job hebt of niet. We werken aan een lijn waar ergonomie de topprioriteit is en die speciaal voor 55-plussers zou opgesteld worden, maar eigenlijk zou de belasting voor iedereen vanaf dag 1 omlaag moeten, ongeacht de leeftijd.”

“Werkonzekerheid? Er is altijd ongerustheid over de toekenning van nieuwe modellen, de geruchtenmolen draait altijd op volle toeren. Ze hebben onze fabriek bij wijze van spreken al tien keer dicht gedaan, of tien keer failliet verklaard.”

Pascal, banksector

“Onder het mom van concurrentie en digitalisering wordt de flexibiliteit ten top gedreven. Flexibele schuifsystemen voor de arbeidsuren geven individuele werknemers meer vrijheid maar bemoeilijken onze vakbondscontrole op naleving van de arbeidswetgeving en overuren. Die controle is nochtans op zijn plaats, werknemers klagen terecht over de zware impact op hun gezinsleven de werkdruk en de onderbezetting.”

“Nieuwe communicatietechnologieën worden zogezegd ingezet om meer vrijheid te geven, maar hebben een niet te ontkennen impact op het privéleven en de vrije tijd van de werknemers. De meeste werknemers beschikken bijv. over een smartphone en een aantal managers verwachten dat je ook buiten de werkuren bereikbaar bent en het werk opvolgt. Dankzij video-vergaderingen via internet gebeurt het regelmatig dat mensen die met verlof zijn, toch mee vergaderen. Als één van je collega’s dit doet, dan voel je je haast verplicht om dit ook te doen. Het is uiteraard geen uitgesproken verplichting maar toch een onuitgesproken regel die werknemers parten speelt.”

“Uiteraard bestaat er een preventiebeleid om werknemers op te vangen die het zwaar te verduren hebben. Er is een externe firma ingehuurd met psychologen en andere experten die ondersteuning bieden. En er is een hulplijn geopend waar werknemers die het moeilijk hebben terecht kunnen, maar zolang de oorzaken niet worden aangepakt blijft het dweilen met de kraan open.”